موقعیت های جوشکاری به جهت گیری مفصل جوش نسبت به زمین و فضای کاری جوشکار اشاره دارد. آنها تعیین می کنند که چگونه جوشکار باید مشعل یا الکترود را زاویه دهد ، استخر جوش مذاب را کنترل کند و ورودی گرما را تنظیم کند تا پیوندهای قوی و سازگار ایجاد کند. چهار موقعیت جوشکاری اولیه توسط انجمن جوشکاری آمریکا (AWS) و سایر بدنهای استاندارد تعریف شده است که هر یک با چالش های منحصر به فرد مربوط به گرانش ، توزیع گرما و دسترسی به مفصل هستند. دانستن این موقعیت ها برای انتخاب تکنیک مناسب برای یک پروژه مهم است ، به عنوان گرانش-} چه کمک و چه مانع از فلز مذاب - شکل می گیرد که چگونه جوش شکل می گیرد.
موقعیت مسطح (1G ، 1F)
موقعیت مسطح اساسی ترین و بخشنده ترین است ، جایی که اتصال جوش به صورت افقی قرار دارد و فلز مذاب توسط فلز پایه پشتیبانی می شود. در این جهت ، گرانش استخر مذاب را به سمت پایین به سمت مفصل می کشاند ، نه اینکه از آن دور شود و کنترل آن را آسان می کند.
جهت گیری مشترک: اتصالات باسن (Edge-} to - Edge) ، اتصالات دامان (همپوشانی) یا اتصالات t - (عمود) همه بر روی یک سطح کار قرار می گیرند ، با تشکیل مهره جوش در امتداد قسمت بالا.
صفات کلیدی: جوشکار از بالا کار می کند ، با مشعل یا الکترود کمی به سمت مفصل. گرما به طور مساوی توزیع می شود ، و فلز مذاب به آرامی در شکاف بین فلزات پایه جریان می یابد.
بهترین برای: مبتدیان ، زیرا برای مقابله با گرانش به حداقل تنظیم نیاز دارد. این کار برای تمام فلزات (فولاد ، آلومینیوم ، مس) و ضخامت ، از ورق های نازک گرفته تا صفحات ضخیم کار می کند.
برنامه: قاب های ساختاری ، تاپ های جدول و هر پروژه ای که در آن می توان قطعه کار را صاف کرد.
موقعیت افقی (2G ، 2F)
موقعیت افقی شامل جوشکاری یک مفصل است که به موازات زمین اجرا می شود اما به صورت عمودی - مانند یک درز افقی روی یک دیوار یا بریس جوش داده شده به یک پست عمودی است. در اینجا ، جاذبه فلز مذاب را به سمت پایین می کشاند و در صورت عدم کنترل ، خطرناک شدن یا همجوشی ناهموار را به خطر می اندازد.
جهت گیری مشترک: مهره جوش به صورت افقی اجرا می شود و فلز پایه به صورت عمودی ایستاده است (به عنوان مثال ، یک لوله جوش داده شده به یک ستون عمودی یا یک درز افقی روی مخزن).
صفات کلیدی: جوشکار باید مشعل را به سمت بالا (15-30 درجه از افقی) زاویه دهد تا فلز مذاب را به داخل مفصل سوق دهد و گرانش را خنثی کند. سرعت سفر نسبت به موقعیت مسطح کندتر است تا از پیوندهای فلزی قبل از چسباندن اطمینان حاصل شود.
چالش: جلوگیری از مهره های "ریزش" ، جایی که استخرهای فلزی مذاب در پایین جوش است و نقاط ضعف را در بالا می گذارد. تنظیمات حرارتی پایین به جلوگیری از ذوب بیش از حد کمک می کند.
برنامه: جوش بریس های افقی بر روی نرده ها ، اتصال لوله ها به سازه های عمودی یا پیوستن به پانل های فلزی در یک دیوار عمودی.
موقعیت عمودی (3G ، 3F)
در حالت عمودی ، مفصل جوش به صورت عمودی (بالا و پایین) اجرا می شود و جوشکار در کنار آن کار می کند. گرانش فلز مذاب را به سمت پایین به سمت پایین می کشد ، بنابراین جوشکار باید به آن "فشار" را به سمت آن (سفر به سمت بالا) "فشار دهد یا به سرعت حرکت کند تا از جمع شدن (سفر به سمت پایین) جلوگیری شود.
جهت گیری مشترک: اتصالات باسن ، اتصالات t - ، یا اتصالات گوشه ای که به صورت عمودی ایستاده اند - مانند درز یک مخزن عمودی یا لبه یک قاب درب.
دو روش اصلی:
جوش عمودی به سمت بالا: مشعل از پایین به بالا حرکت می کند. این امر به تدریج گرما را ایجاد می کند و از نفوذ عمیق به فلز ضخیم (1/4 اینچ یا بیشتر) اطمینان می یابد. مشعل زاویه دار به سمت بالا (30-45 درجه) برای هدایت فلز مذاب به داخل مفصل است.
جوش عمودی رو به پایین: مشعل از بالا به پایین حرکت می کند. سریعتر و خنک تر ، برای فلز نازک (16 سنج تا 1/8 اینچ) کار می کند تا از سوختگی- از طریق جلوگیری شود. مشعل تقریباً عمودی و با سرعت سفر سریع و سریع باقی می ماند.
چالش: تعادل گرما برای جلوگیری از فشار خون (گرمای بیش از حد) یا کمرنگ (گرمای بیش از حد). سفر به سمت بالا باعث گرمای بیش از حد فلز نازک می شود ، در حالی که سفر رو به پایین ممکن است فاقد نفوذ در فلز ضخیم باشد.
برنامه: ستون های جوش ، لوله های عمودی یا درزهای محفظه فلزی بلند.
موقعیت سربار (4G ، 4F)
موقعیت سربار چالش برانگیزترین است ، جایی که مفصل جوش بالای سر جوشکار است ، و گرانش فلز مذاب را به سمت پایین - از مفصل می کشاند. جوشکار باید در برابر گرانش کار کند تا استخر مذاب در جای خود قرار بگیرد.
جهت گیری مشترک: جوش در قسمت زیرین سازه ها ، مانند پایین پرتوی فولادی ، داخل یک لوله یا زیرساخت یک وسیله نقلیه.
صفات کلیدی: مشعل اندکی به سمت مفصل (10-15 درجه از عمودی) تا فنجان فلز مذاب در استخر جوش است. تنظیمات حرارتی پایین تر از سایر موقعیت ها است تا اندازه استخر مذاب را به حداقل برساند و خطر چکه شدن را کاهش می دهد.
چالش: کنترل استخر جوش برای جلوگیری از قطرهایی که سوراخ هایی را در جوش می گذارد و در فضای کاری زیر ایجاد می کند. سیم های پرکننده کوچکتر (به عنوان مثال ، 0.035 اینچ برای MIG) به محدود کردن حجم فلز مذاب کمک می کند.
برنامه: تعمیر قطعات زیرساخت ، جوشکاری داخل لوله ها یا پیوستن به فلز از زیر در فضاهای تنگ (به عنوان مثال ، بین تیرچه های کف).
چرا موقعیت های جوشکاری مهم است
هر موقعیت مهارت های مختلفی را می طلبد زیرا گرانش بر رفتار فلز مذاب تأثیر می گذارد: در موقعیت های مسطح ، گرانش به شما کمک می کند. در موقعیت های سربار ، مانع می شود. موقعیت دیکته ورودی گرما ، زاویه مشعل و سرعت سفر-} حتی جوشکار با تجربه تکنیک خود را هنگام تعویض از مسطح به سربار تنظیم می کند. استفاده از رویکرد اشتباه برای یک موقعیت (به عنوان مثال ، گرمای زیاد در جوشکاری سربار) منجر به نقص هایی مانند تخلخل ، لکه دار شدن یا همجوشی ناقص می شود.
موقعیت های جوشکاری همچنین بر برنامه ریزی پروژه تأثیر می گذارد. در هر زمان ممکن ، قطعه های کار برای ساده کردن جوشکاری-} به همین دلیل است که میزها و گیره های جوشکاری ابزارهای اساسی هستند و به کاربران امکان می دهند تا فلز را به حالت مسطح بچرخانند یا شیب دهند. برای سازه های بزرگ یا ثابت (به عنوان مثال ، پل ها ، ساختمانها) ، با این حال ، جوشکاری افقی ، عمودی یا سربار اجتناب ناپذیر است و نیاز به آموزش تخصصی دارد.
به طور خلاصه ، موقعیت های جوشکاری چگونگی تعامل جوشکار با گرانش و مفصل را مشخص می کند. تسلط بر هر موقعیت - دانستن اینکه چه موقع گرما ، زاویه یا سرعت {{2} را تنظیم کنید ، جوش های قابل اعتماد را از قسمت های ضعیف و معیوب جدا می کند.
