جوشکاری یک فرآیند گرمایش و سرمایش سریع محلی است. ناحیه جوش نمی تواند آزادانه منبسط و منقبض شود به دلیل محدودیت های بدنه قطعه کار اطراف. پس از سرد شدن، تنش جوش و تغییر شکل در جوش ایجاد می شود. محصولات مهم نیاز به حذف تنش جوش و اصلاح اعوجاج جوش بعد از جوش دارند.
تکنولوژی مدرن جوشکاری توانسته است جوش هایی را جوش دهد که هیچ عیب داخلی و خارجی نداشته و خواص مکانیکی آنها برابر یا حتی بالاتر از بدنه متصل است. به موقعیت متقابل اجسام جوش داده شده در فضا، اتصال جوشی می گویند. استحکام اتصال نه تنها تحت تأثیر کیفیت جوش است، بلکه به هندسه، اندازه، نیرو و شرایط کاری آن نیز بستگی دارد. اشکال اصلی مفاصل شامل مفاصل لب به لب، مفاصل همپوشانی، مفاصل T (مفاصل متعامد) و مفاصل گوشه است.
شکل مقطع جوش اتصال لب به لب بر اساس ضخامت بدنه جوش داده شده قبل از جوشکاری و شکل شیار دو اتصال تعیین می شود. هنگام جوشکاری صفحات فولادی ضخیم، شیارهایی با اشکال مختلف در محل اتصال برای نفوذ ایجاد می شود تا میله یا سیم جوش راحت تر وارد آن شود. فرم های شیار شامل شیار جوش یک طرفه و شیار جوش دو طرفه می باشد. هنگام انتخاب فرم شیار، علاوه بر اطمینان از نفوذ جوش، باید به عواملی مانند جوشکاری راحت، مقدار کمی فلز پرکننده، تغییر شکل جوشکاری کوچک و هزینه پردازش پایین شیار توجه شود.
هنگامی که دو ورق فولادی با ضخامت های مختلف لب به لب می شوند، به منظور جلوگیری از تمرکز شدید تنش ناشی از تغییرات شدید در مقاطع، لبه های ضخیم تر اغلب به تدریج نازک می شوند تا ضخامت یکسان در دو لبه اتصال حاصل شود. استحکام استاتیکی و استحکام خستگی مفاصل باسن نسبت به سایر مفاصل بیشتر است. برای اتصالاتی که تحت بارهای متناوب یا ضربه ای یا در مخازن با دمای پایین و فشار بالا کار می کنند، اغلب جوشکاری اتصال لب به لب ترجیح داده می شود.
آماده سازی قبل از جوشکاری اتصالات لبه ساده، آسان برای مونتاژ، و تغییر شکل جوش و تنش باقی مانده اندک است، بنابراین اغلب در نصب اتصالات و سازه های بی اهمیت در محل استفاده می شود. به طور کلی، اتصالات لبه برای کار در شرایطی مانند بارهای متناوب، محیط های خورنده، و دماهای بالا یا پایین مناسب نیستند.
استفاده از اتصالات تی و اتصالات زاویه ای معمولاً به دلیل نیازهای سازه ای است. مشخصات کاری جوش فیله ناقص روی اتصال T مشابه جوش فیله اتصال لبه است. هنگامی که جوش بر جهت نیروی خارجی عمود باشد، به جوش فیله جلویی تبدیل می شود. در این زمان، شکل سطح جوش باعث درجات مختلف تمرکز تنش می شود. نیروی فیله جوش داده شده مشابه نیروی اتصالات لب به لب است.
اتصال گوشه ظرفیت باربری پایینی دارد و معمولاً به تنهایی استفاده نمی شود. تنها زمانی می توان آن را بهبود بخشید که جوش نفوذ کرده باشد یا در داخل و خارج جوش فیله وجود داشته باشد. بیشتر در گوشه های سازه های بسته استفاده می شود.
محصولات جوش داده شده سبک تر از قطعات پرچ شده، ریخته گری و آهنگری هستند که می تواند وزن خود را کاهش داده و انرژی را برای وسایل نقلیه حمل و نقل ذخیره کند. این جوش عملکرد آب بندی خوبی دارد و برای ساخت انواع ظروف مناسب است. توسعه فن آوری پردازش مشترک برای ترکیب جوشکاری با آهنگری و ریخته گری، که می تواند سازه های جوش ریخته گری بزرگ، اقتصادی و معقول و سازه های جوشکاری آهنگری با مزایای اقتصادی بالا تولید کند. استفاده از فناوری جوش می تواند به طور موثر از مواد استفاده کند و سازه جوش می تواند از مواد با خواص مختلف در قسمت های مختلف استفاده کند و مزایای مواد مختلف را برای دستیابی به صرفه جویی و کیفیت بالا کاملاً نشان دهد. جوشکاری به یک روش پردازش ضروری و فزاینده مهم در صنعت مدرن تبدیل شده است.
