انتخاب موقعیت جوش مناسب به شکل قطعه کار ، اندازه آن ، دسترسی به مفصل و نوع جوش مورد نیاز برای ایجاد بستگی دارد. موقعیت های جوشکاری با زاویه مفصل نسبت به زمین تعریف می شود و هر یک از تکنیک های خاصی برای اطمینان از جوش های تمیز و تمیز دارند. با تطبیق موقعیت در محدودیت های پروژه خود ، از مسائل مشترک مانند پراکندگی ، همجوشی ناهموار یا اتصالات ضعیف خودداری خواهید کرد. در اینجا نحوه تصمیم گیری آورده شده است.
ابتدا موقعیت های اساسی جوشکاری را درک کنید. موقعیت های جوش بر اساس جهت گیری مفصل طبقه بندی می شوند و هرکدام برای توصیف زاویه جوش برچسب گذاری شده اند:
موقعیت مسطح: مفصل به صورت افقی قرار دارد ، و استخر جوش در گرانش قرار دارد - در مفصل تغذیه می شود. این ساده ترین موقعیت است زیرا گرانش به فلز مذاب کمک می کند تا به آرامی در شکاف جریان یابد و خطر قطره یا فیوژن ناهموار را کاهش می دهد.
موقعیت افقی: مفصل عمودی است ، اما جوش به صورت افقی در آن ساخته می شود (به عنوان مثال ، جوش دادن یک درز افقی بر روی یک دیوار عمودی). جاذبه در اینجا در مقابل شما کار می کند ، فلز مذاب را به سمت پایین می کشید ، بنابراین برای جلوگیری از چسباندن باید سرعت خود را کنترل کنید.
موقعیت عمودی: مفصل عمودی است و جوش در امتداد آن به سمت بالا یا رو به پایین ساخته شده است. جوش عمودی به سمت بالا (کوهنوردی) گرما را برای نفوذ بهتر ایجاد می کند ، در حالی که نزولی (نزولی) سریعتر اما برای سوختگی- از طریق فلز نازک خطرناک تر است.
موقعیت بالای سر: مفصل بالای سر شما است ، و شما به سمت بالا آن را جوش می دهید. گرانش فلز مذاب را از مفصل دور می کند و این مسئله را به چالش برانگیزترین موقعیت-} شما نیاز به کنترل حرارتی دقیق دارید تا استخر جوش از قطره جلوگیری شود.
هر زمان ممکن با موقعیت مسطح شروع کنید. موقعیت مسطح انتخاب پیش فرض برای اکثر پروژه ها است زیرا این بخشنده ترین است. این کار برای همه انواع مشترک (باسن ، دامان ، اتصالات t -) و فلزات ، از فولاد ورق نازک گرفته تا صفحات ضخیم کار می کند. از آن استفاده کنید وقتی می توانید قطعه کار را به صورت افقی- به عنوان مثال قرار دهید ، به عنوان مثال ، جوش دادن یک براکت فولادی روی یک میز کار یا یک درز مسطح روی یک قاب جدول. موقعیت مسطح به شما امکان می دهد از تنظیمات گرمای بالاتر برای نفوذ بهتر بدون نگرانی در مورد قطره ها استفاده کنید و حتی برای مبتدیان جوش های مداوم و قوی ایجاد می کند.
وقتی قطعه کار نمی تواند صاف باشد ، موقعیت افقی را انتخاب کنید. این موقعیت برای سازه های عمودی مانند جوشکاری یک بریس افقی به یک پست عمودی یا یک لوله به یک دیوار ضروری است. برای موفقیت در اینجا ، تکنیک خود را تنظیم کنید: اسلحه یا الکترود جوشکاری را با زاویه 15-30 درجه به مفصل نگه دارید ، کمی به سمت بالا کج کنید تا با گرانش مقابله کنید. حرکت به طور پیوسته اما خیلی سریع {5 {}} کاهش سرعت به پیوند فلزی مذاب کمک می کند قبل از اینکه گرانش آن را پایین بیاورد. برای جلوگیری از چسباندن ، از گرمای کمتری نسبت به حالت صاف استفاده کنید و از مهره های جوش گسترده جلوگیری کنید ، که احتمالاً از بین می روند.
از موقعیت عمودی برای اتصالات بلند و عمودی استفاده کنید. این موقعیت برای جوشکاری ستون ها ، قاب های درب یا درزهای عمودی روی مخازن متداول است. بین سفر به سمت بالا و رو به پایین بر اساس ضخامت فلز تصمیم بگیرید:
جوش عمودی به سمت بالا: اسلحه را از پایین به بالا حرکت دهید. این باعث می شود به تدریج گرما ایجاد شود ، و از نفوذ عمیق- ایده آل برای فلز ضخیم (1/4 اینچ یا بیشتر) یا اتصالی که به حداکثر استحکام نیاز دارند ، اطمینان می دهد. اسلحه را به سمت بالا با زاویه 30-45 درجه خرد کنید تا فلز مذاب را به داخل مفصل فشار دهید.
جوش عمودی رو به پایین: از بالا به پایین حرکت کنید. این سریعتر است و برای فلز نازک (16 سنج تا 1/8 اینچ) کار می کند ، زیرا ورودی گرما را کاهش می دهد و از سوختگی- از طریق آن جلوگیری می کند. اسلحه را تقریبا عمودی نگه دارید و به سرعت حرکت کنید تا از خستگی جلوگیری شود.
موقعیت سربار آخرین راه حل است که وقتی نمی توانید قطعه کار را مجدداً تغییر دهید ، استفاده می شود. این امر برای جوشکاری زیر یک ماشین ، داخل یک لوله یا در قسمت زیرین یک قاب معمول است. این چالش برانگیزترین است زیرا گرانش فلز مذاب را از مفصل دور می کند ، بنابراین روی کنترل تمرکز کنید:
برای نگه داشتن استخر جوش ، از گرمای کم و متوسط استفاده کنید {{0} poins استخرهای بزرگ قبل از جامد شدن قطره می شوند.
اسلحه یا الکترود را با زاویه 10-15 درجه به سمت جهت سفر کج کنید و به آرامی حرکت کنید تا پیوند فلزی اجازه دهید.
برای جلوگیری از ایجاد فلز مذاب اضافی ، از سیم یا الکترود کوچکتر یا الکترود (به عنوان مثال 0.035 اینچ برای MIG) استفاده کنید.
اندازه و وزن قطعه کار را در نظر بگیرید. قطعات کوچک و سبک وزن اغلب می توانند به موقعیت مسطح-} آنها را به یک میز جوشکاری ببندند تا آنها را افقی نگه دارد. قطعه های بزرگ و سنگین (مانند تیرهای فولادی ساختاری یا مخازن صنعتی) ممکن است به جوشکاری افقی ، عمودی یا سربار نیاز داشته باشند زیرا جابجایی آنها امکان پذیر نیست. در این موارد ، موقعیت را از قبل روی ضایعات فلز تمرین کنید تا احساس تکنیک شود.
عامل در نوع مشترک و دسترسی. جوشکاری برخی از اتصالات در موقعیت های خاص سخت تر است:
اتصالات باسن(دو قطعه مسطح به لبه - به - Edge پیوستند) در همه موقعیت ها خوب کار می کنند اما در موقعیت مسطح ساده ترین هستند.
T - اتصالات(یک قطعه عمود بر روی دیگری جوش داده شده است) در موقعیت های افقی یا عمودی به مراقبت های اضافی نیاز دارید.
اتصالات(دو قطعه که زاویه 90 درجه تشکیل می دهند) در موقعیت های سربار پیچیده تر هستند. برای اطمینان از همجوشی از یک مهره کوچکتر و سفر کندتر استفاده کنید.
اگر مفصل به - مانند داخل یک لوله یا بین دو بریس محکم - دسترسی داشته باشد ، دسترسی به موقعیت یابی ایده آل سخت است. یک جوش مسطح کمی ناقص در یک فضای تنگ بهتر از یک جوش عمودی کثیف است که مفصل را از دست می دهد.
موقعیت را با سطح مهارت خود مطابقت دهید. مبتدیان باید تا زمانی که تسلط بر کنترل قوس و شکل مهره داشته باشند ، به موقعیت مسطح بچسبند. پس از راحت ، جوشکاری افقی ، سپس عمودی و در نهایت سربار را امتحان کنید. عجله برای مقابله با مواضع دشوار بدون تمرین منجر به جوش های ضعیف ، پاشش و ناامیدی می شود.
به طور خلاصه ، موقعیت مسطح را در هر زمان ممکن برای ساده ترین و قوی ترین نتایج انتخاب کنید. برای ساختارهای عمودی از موقعیت های افقی یا عمودی استفاده کنید و جوشکاری سربار را برای زمانی که تغییر مکان مجدد غیرممکن است ، ذخیره کنید. تکنیک خود را تنظیم کنید - گرما ، سرعت و زاویه اسلحه-}} برای مقابله با جاذبه در موقعیت های مسطح غیر - و برای ایجاد اعتماد به نفس روی ضایعات استفاده کنید. با اولویت بندی پایدارترین موقعیت برای قطعه کار خود ، خود را برای جوش های موفق و با دوام تنظیم خواهید کرد.
