بله ، جوشکارها اغلب در بیشتر فرآیندهای جوشکاری از فلز پرکننده برای ایجاد اتصالات قوی و قابل اعتماد استفاده می کنند. فلز پرکننده یک ماده قابل مصرف است که در هنگام جوشکاری به استخر جوش اضافه می شود ، جایی که با فلزات پایه ذوب می شود و فیوز می شود تا پیوند منسجم ایجاد شود. در حالی که هر سناریوی جوشکاری نیاز به پرکننده ندارد ، برای اکثر برنامه ها ، از ساختار ساختاری گرفته تا تعمیرات ضروری است. در اینجا تفکیک زمان ، چرا و چگونه جوشکارها از فلز پرکننده استفاده می کنند.
چه زمانی جوشکار از پرکننده فلز استفاده می کنند؟
فلز پرکننده به طور معمول در شرایط زیر استفاده می شود:
1. پیوستن به قطعات جداگانه فلز
هنگام جوش دادن دو یا چند قطعه مشخص (به عنوان مثال ، اتصالات باسن ، اتصالات t {{2} ، یا اتصالات دامان) ، پل های فلزی پرکننده بین آنها شکاف می کند. حتی قطعات محکم دارای 微小间隙 (شکاف های کوچک) هستند که فلز پایه به تنهایی نمی تواند پر شود و منجر به همجوشی ضعیف یا ناقص شود. پرکننده فلزی تضمین می کند که استخر جوش به طور کامل نفوذ کرده و تمام قطعات را به هم وصل می کند.
مثال: جوشکاری تیرهای فولادی برای یک قاب ساختمان. یک میله یا سیم پرکننده مواد را به مفصل اضافه می کند و پیوند قوی تر از خود فلز پایه ایجاد می کند.
2. جوشکاری مواد ضخیم
فلز ضخیم (1/8 اینچ یا ضخیم تر) به پرکننده نیاز دارد تا اطمینان حاصل شود که جوش به اندازه کافی عمیق نفوذ می کند. گرمای قوس جوش می تواند سطح فلز ضخیم را ذوب کند ، اما بدون پرکننده ، استخر مذاب ممکن است به ریشه مفصل نرسد و در نتیجه جوش کم عمق و ضعیف ایجاد شود. فلز پرکننده عمق استخر را گسترش می دهد و از ضخامت مواد کامل می شود.
مثال: جوشکاری یک صفحه فولادی ½ - اینچ. فلزی پرکننده (به عنوان مثال ، الکترود E7018 چوب) استخر جوش را پر می کند و اطمینان حاصل می کند که پیوند از سطح به پایین مفصل می رسد.
3. تعمیر فلز آسیب دیده
فلز پرکننده برای رفع ترک ها ، سوراخ ها یا مناطق فرسوده ضروری است. این ماده را برای بازسازی قسمت آسیب دیده ، بازگرداندن شکل و قدرت آن اضافه می کند. بدون پرکننده ، تعمیرات فقط به ذوب فلز موجود متکی است ، که اغلب در پر کردن شکاف ها یا تقویت نقاط ضعف ناکام است.
مثال: لکه دار کردن سوراخ در بلوک موتور چدن. یک میله پرکننده مبتنی بر نیکل - در سوراخ ذوب می شود ، با چدن وصل می شود و یک ترمیم بادوام ایجاد می کند.
4. جوشکاری فلزات متفاوت
هنگام پیوستن به فلزات مختلف (به عنوان مثال ، فولاد به مس ، آلومینیوم تا برنج) ، فلز پرکننده به عنوان یک واسطه سازگار عمل می کند. به طور مستقیم ذوب فلزات متفاوت می توانند ترکیبات بین فلزی شکننده را تشکیل دهند ، اما یک پرکننده که برای هر دو ماده فرموله شده است ، از این امر جلوگیری می کند ، و پیوند قوی را تضمین می کند.
مثال: جوش دادن لوله مس به اتصالات فولادی. یک میله پرکننده مبتنی بر نقره {1- به هر دو فلز پیوند می زند و یک مفصل ضد نشت مقاوم در برابر خوردگی ایجاد می کند.
چه موقع جوشکارنهاز فلز پرکننده استفاده می کنید؟
فلز پرکننده در سناریوهای محدود غیر ضروری است ، که اغلب به آن "جوش اتوژن" گفته می شود ، جایی که فلز پایه به خود فیوز می کند:
مواد نازک با تناسب محکم: فلز بسیار نازک (16 سنج یا نازک تر) و بدون هیچ شکافی گاهی اوقات بدون پرکننده جوش داده می شود. گرمای قوس لبه ها را ذوب می کند ، که با هم جریان می یابند تا پیوند ایجاد کنند.
جوش: جوش های کوچک و موقت برای نگه داشتن قطعات ممکن است از پرکننده پرش کنند ، اگرچه جوش های نهایی معمولاً به آن احتیاج دارند.
برخی از فرآیندهای تخصصی خاص: برخی از جوش های پرتو لیزر یا الکترونی برای قطعات نازک و دقیق (به عنوان مثال ، الکترونیک) از هیچ پرکننده ای استفاده نمی کند و به گرمای دقیق متکی است تا فلز پایه را فیوز کند.
انواع متداول فلز پرکننده
جوشکار فلز پرکننده را بر اساس فلز پایه ، فرآیند جوشکاری و کاربرد انتخاب می کند:
سیمهای جامد: مورد استفاده در MIG (جوش قوس فلزی گاز) و جوش TIG (گاز بی اثر تنگستن). مثالها شامل ER70S-6 برای فولاد (MIG) و ER4043 برای آلومینیوم (TIG/MIG) است.
شار - سیمهای هسته ای: در FCAW (Flux- جوشکاری قوس Cored) ، با یک هسته شار که استخر جوش را محافظت می کند ، استفاده می شود. ایده آل برای شرایط در فضای باز یا کثیف.
الکترودها: پوشش داده شده با شار (برای SMAW ، جوشکاری قوس فلزی محافظت شده). شار برای محافظت از جوش می سوزد و هسته به عنوان پرکننده عمل می کند (به عنوان مثال ، E6010 برای لوله های فولادی).
میله های لخت: در جوشکاری TIG ، جایی که جوشکار به صورت دستی میله را به داخل استخر جوش تغذیه می کند (به عنوان مثال ، 308L برای استیل ضد زنگ).
چرا فلزی پرکننده اهمیت دارد
فلزی پرکننده فقط "مواد اضافی" نیست - برای کیفیت جوش بسیار مهم است:
قدرت: پرکننده مسابقات جوش را تضمین می کند یا از قدرت فلز پایه فراتر می رود و از خرابی در زیر بار جلوگیری می کند.
پر کردن شکاف: این متناسب با ناقص است ، یک مسئله مشترک در ساخت واقعی -.
مقاومت در برابر خوردگی: پرکننده های تخصصی (به عنوان مثال ، نیکل- مبتنی بر فولاد ضد زنگ) از جوش ها در برابر زنگ زدگی یا آسیب های شیمیایی محافظت می کند.
پیشگیری از ترک: پرکننده هایی که برای مطابقت با ترکیب فلز پایه تدوین شده اند ، ترک خوردگی ناشی از خنک کننده ناهموار را کاهش می دهد.
پایان
جوشکاران برای اکثر پروژه ها به شدت به فلز پرکننده متکی هستند. در حالی که جوشکاری اتوژن برای قطعات بحرانی نازک ، محکم یا غیر- کار می کند ، پرکننده برای پیوستن به مواد ضخیم ، ترمیم آسیب ها و اطمینان از اتصالات قوی و با دوام در کاربردهای ساختاری یا صنعتی ضروری است. نوع پرکننده به فلز پایه و فرآیند بستگی دارد ، اما نقش آن-} شکاف های پل زدن ، اضافه کردن استحکام و اطمینان از همجوشی- جهانی است. به طور خلاصه ، فلزی پرکننده سنگ بنای جوش مدرن است.
