1، جوش TIG به طور کلی یک تفنگ جوش دستی است، سیم جوش دستی دیگر، مناسب برای عملیات در مقیاس کوچک و تعمیر جوش دستی است.
2، MIG و MAG، سیم جوش از طریق مکانیسم تغذیه سیم اتوماتیک از تفنگ جوش، مناسب برای جوشکاری خودکار، البته، شما همچنین می توانید از دستی استفاده کنید.
3، تفاوت بین MIG و MAG عمدتا در گاز محافظ است. تجهیزات مشابه هستند، اما اولی به طور کلی توسط گاز آرگون محافظت می شود و برای جوشکاری فلزات غیر آهنی مناسب است. دومی به طور کلی با گاز فعال دی اکسید کربن موجود در آرگون دوپ شده است که برای جوشکاری فولاد با استحکام بالا و فولاد آلیاژی بالا مناسب است.
4، TIG، MIG جوشکاری محافظ گاز بی اثر هستند که معمولاً به عنوان جوشکاری قوس آرگون شناخته می شوند. گاز بی اثر می تواند آرگون یا هلیوم باشد، اما آرگون ارزان است، بنابراین معمولاً از آن استفاده می شود، بنابراین جوش قوس الکتریکی با گاز بی اثر به طور کلی جوشکاری با قوس آرگون نامیده می شود.
مقایسه جوشکاری MIG و جوشکاری TIG
مقایسه جوشکاری MIG و TIG در جوشکاری MIG (جوشکاری با گاز بی اثر فلز) از الکترود ذوب استفاده می شود.
روش جوشکاری قوس الکتریکی که از گاز خارجی به عنوان محیط قوس استفاده می کند و از قطرات فلز، حوضچه جوش و فلز با دمای بالا در ناحیه جوشکاری محافظت می کند، جوش قوس MIG نامیده می شود.
جوشکاری قوس الکتریکی با گاز بی اثر (Ar یا He) با سیم هسته جامد، جوشکاری MIG نامیده می شود که به آن جوش MIG می گویند.
جوشکاری MIG مانند جوشکاری TIG است با این تفاوت که الکترود تنگستن در مشعل با یک سیم فلزی جایگزین می شود. بنابراین، سیم جوش توسط قوس ذوب شده و به منطقه جوش تغذیه می شود. غلتک محرک الکتریکی سیم را مطابق با نیازهای جوشکاری از قرقره به داخل مشعل می فرستد و منبع گرما نیز قوس DC است.
اما قطبیت مخالف آن چیزی است که در جوشکاری TIG استفاده می شود. گاز محافظ مورد استفاده نیز متفاوت است و برای بهبود پایداری قوس، 1% اکسیژن به آرگون اضافه می شود.
مانند جوشکاری TIG، می تواند تقریباً تمام فلزات را به ویژه برای جوشکاری آلومینیوم و آلیاژهای آلومینیوم، مس و آلیاژهای مس و فولاد ضد زنگ و سایر مواد جوش دهد. در فرآیند جوشکاری تقریباً هیچ تلفات سوختگی اکسیداسیون وجود ندارد، فقط مقدار کمی از دست دادن تبخیر وجود دارد و فرآیند متالورژی نسبتاً ساده است.
جوشکاری TIG (جوشکاری با گاز بی اثر تنگستن)، که به عنوان جوش تنگستن گاز بی اثر غیر مذاب نیز شناخته می شود. خواه جوش دستی باشد یا جوش اتوماتیک 0. 5 ~ 4.{4}} میلی متر ضخامت فولاد ضد زنگ، جوشکاری TIG رایج ترین روش جوشکاری است.
روش جوشکاری TIG با سیم پرکننده معمولاً در جوش زیرین مخازن تحت فشار استفاده می شود، زیرا هوابندی بهتر جوش TIG می تواند تخلخل جوش را در حین جوشکاری خازن فشار کاهش دهد.
منبع حرارت جوشکاری TIG قوس DC است، ولتاژ کار 10 تا 95 ولت است، اما جریان می تواند به 600 A برسد.
روش صحیح اتصال دستگاه جوش، اتصال قطعه کار به الکترود مثبت منبع تغذیه است و الکترود تنگستن در مشعل جوشکاری به عنوان الکترود منفی استفاده می شود.
گاز خنثی معمولاً آرگون است که از طریق مشعل جوش تغذیه می شود تا یک محافظ در اطراف قوس و روی حوضچه جوش تشکیل دهد.
برای افزایش حرارت ورودی، معمولاً 5 درصد هیدروژن به آرگون اضافه می شود. با این حال، هنگام جوشکاری فولاد ضد زنگ فریتی، نمی تواند باشد
مصرف گاز حدود 3 تا 8 لیتر در دقیقه است.
در طول فرآیند جوشکاری، علاوه بر دمیدن گاز بی اثر از مشعل، بهتر است گاز از زیر جوش نیز دمیده شود تا از پشت جوش محافظت شود.
در صورت لزوم، حوضچه جوش را می توان با سیم جوشی با همان ترکیب مواد آستنیتی مورد جوش پر کرد. پرکننده نوع 316 معمولاً هنگام جوشکاری فولاد ضد زنگ فریتی استفاده می شود.
جوشکاری TIG به دلیل محافظت از آرگون که می تواند اثرات مضر هوا بر فلز مذاب را جدا کند، به طور گسترده در جوشکاری استفاده می شود.
آلومینیوم غیر آهنی، منیزیم و آلیاژهای آن، فولاد ضد زنگ، سوپرآلیاژ، تیتانیوم و آلیاژهای تیتانیوم و همچنین فلزات فعال نسوز (مانند مولیبدن، نیوبیم، زیرکونیوم و غیره) و فولاد کربنی عمومی، فولاد کم آلیاژ و سایر مواد معمولی، علاوه بر الزامات کیفیت جوش در مواقع بالا، معمولاً از جوشکاری TIG استفاده نمی کنند.
