ویرایش روش بازرسی
روش های بازرسی برای عیوب اتصال لحیم کاری را می توان به آزمایش غیر مخرب و آزمایش مخرب تقسیم کرد.
1. بازرسی بصری
بازرسی بصری برای بررسی کیفیت سطح اتصال لحیم کاری شده با چشم غیرمسلح یا یک ذره بین با بزرگنمایی کم است. اگر پرکننده لحیم کاری شکاف را پر کند، خواه انتهای آشکار اتصال لحیم کاری گرد باشد، آیا گوشه گرد یکنواخت است، آیا سطح صاف است، آیا ترک، منافذ و سایر عیوب خارجی وجود دارد یا خیر.
2. بازرسی عیوب سطحی
روش های بازرسی عیوب سطحی شامل بازرسی فلورسانس (بازرسی رنگ) و بازرسی ذرات مغناطیسی می باشد. برای بررسی ظاهر و بررسی عیوب سطحی مانند ترک، منافذ و غیره که با چشم قابل مشاهده نیستند استفاده می شود. آزمایش فلورسانس معمولاً برای بازرسی قطعات کار کوچک استفاده می شود، قطعات کار بزرگ با رنگ آمیزی بررسی می شوند (بازرسی جزئی قطعات کار)، و بازرسی پودر مغناطیسی فقط برای فلزات با خواص مغناطیسی استفاده می شود.
3. بازرسی عیب داخلی
عمدتا برای بازرسی رادیوگرافی، بازرسی اولتراسونیک و بازرسی تراکم استفاده می شود.
بازرسی تشعشعی (تقسیم به اشعه ایکس و پرتو گاما بر اساس نوع منبع) یک روش رایج برای آزمایش عیوب داخلی قطعات کار مهم است. این می تواند منافذ، آخال های سرباره، شکسته نشده و ترک در محل اتصال لحیم کاری و فلز پایه را نشان دهد. محدوده عیوبی که می توان با بازرسی اولتراسونیک پیدا کرد مانند بازرسی اشعه است. روش های متداول برای آزمایش تراکم سازه های لحیم کاری شده عبارتند از: آزمایش هیدرولیک عمومی، آزمایش هوابند، آزمایش نفوذ گاز، آزمایش نشت نفت سفید، و آزمایش طیف سنجی جرمی. از جمله، آزمایش فشار آب برای مخازن فشار قوی، تست هوابند و تست نفوذپذیری گاز برای مخازن فشار پایین، تست نفوذ نفت سفید برای مخازن بدون فشار و تست طیف سنجی جرمی برای اتصالات آب بندی شده با خلاء استفاده می شود. .
ویرایشگر لحیم کاری رایج
1. لحیم کاری فولاد کربن و فولاد کم آلیاژ
اکسیدهای روی سطح فولاد کربنی FeO، Fe2O3 و مانند آن هستند. علاوه بر اکسید آهن، سطوح فولادی ساختاری کم آلیاژ نیز ممکن است اکسیدهای عناصر آلیاژی را تشکیل دهند. علاوه بر تأثیر زیاد اکسیدهای کروم و آلومینیوم، سایر اکسیدها راحت تر حذف می شوند.
(1) لحیم کاری
هنگام لحیم کاری فولاد کربنی و فولاد کم آلیاژ می توان از لحیم کاری های مختلفی استفاده کرد که لحیم کاری قلع سرب بیشترین کاربرد را دارد. اتصال فولاد کم کربن لحیم کاری شده با لحیم سرب قلع HISnYb10 دارای استحکام کششی 93 مگاپاسکال و مقاومت برشی 37 مگاپاسکال است. هنگامی که از لحیم کاری HlSnrbs{5}} استفاده می شود، به ترتیب به 113 مگاپاسکال و 49 مگاپاسکال افزایش می یابد. هنگامی که لحیم کاری با استفاده از مس، فلز پرکننده لحیم کاری بر پایه مس و فلز پرکننده لحیم کاری بر پایه نقره انجام می شود، می توان استحکام اتصال بالاتری به دست آورد.
به عنوان مثال، هنگام استفاده از لحیم کاری HUL، استحکام کششی اتصال 323 مگاپاسکال است و مقاومت برشی آن است.ao هنگام استفاده از لحیم کاری BAg40Cuf-nUd، به ترتیب به 385 مگاپاسکال و 203 مگاپاسکال افزایش می یابد.
(2) شار
برای لحیم کاری، شار یک محلول آبی کلرید روی یا یک محلول آبی کلرید روی یا کلرید آمونیوم است. هنگام استفاده از لحیم کاری بر پایه مس، از فلاکس بورات بوراکس یا Q7301 استفاده می شود. هنگام استفاده از لحیم کاری بر پایه نقره، از QJ101، QJ102 و غیره استفاده می شود.
دوم، لحیم کاری فولاد ضد زنگ
از آنجایی که فولاد ضد زنگ حاوی عناصر فلزی مانند کروم، نیکل، تیتانیم، منگنز، N، Nb، Mo، Si، مس و غیره است، انواع مختلفی از اکسیدهای سطحی وجود دارد و اکسیدهای کروم و چانه بهترین پایداری شیمیایی را دارند. استفاده از شار بسیار فعال و گاز محافظ یا روش لحیم کاری با خلاء بالا ضروری است.
(1) لحیم کاری
بسته به الزامات عضو لحیم کاری، عملکرد اتصال لحیم کاری شده، دمای لحیم کاری و موارد مشابه می توان از لحیم کاری ها و فلزات پرکننده لحیم کاری مختلف استفاده کرد.
(2) شار
از آنجایی که کروم یک اکسید پایدار را تشکیل می دهد، باید از یک شار بسیار فعال استفاده شود. برای لحیم کاری باید از محلول اسید هیدروکلریک کلرید روی، محلول اسید کلریدریک کلرید روی، مونوآمونیم کلرید یا اسید فسفریک استفاده شود. [4]
برای لحیم کاری، می توان از Q7101، QJIV2 در هنگام استفاده از لحیم کاری نقره-مس-روی، نقره-مس-قلع-قلع استفاده کرد. هنگام لحیم کاری با لحیم کاری بر پایه مس، باید از QJZOOo حاوی فلوراید کلسیم استفاده شود.
ویرایشگر انتخاب لحیم کاری
(1) لحیم کاری باید دارای محدوده دمای ذوب مناسب، حداقل ده ها درجه کمتر از دمای ذوب مواد پایه باشد.
(2) در دمای لحیم کاری، باید ترشوندگی خوبی داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که شکاف بین درزهای لحیم کاری به طور کامل پر شده است.
(3) لحیم کاری و مواد پایه باید اثر انتشار داشته باشند تا یک پیوند قوی ایجاد کنند.
(4) ماده لحیم کاری باید ترکیبی پایدار و یکنواخت داشته باشد تا از دست دادن عناصر آلیاژی در طول فرآیند لحیم کاری به حداقل برسد.
(5) اتصال لحیم کاری شده به دست آمده باید الزامات فنی محصول را برآورده کند و الزامات خواص مکانیکی، خواص فیزیکی و شیمیایی و عملکرد را برآورده کند.
(6) مقرون به صرفه بودن فلز پرکننده لحیم کاری بهتر است. فلزات کمیاب و فلزات گرانبها را به حداقل برسانید یا حاوی آن ها باشید. همچنین باید اطمینان حاصل شود که بهره وری لحیم کاری بالا است.
(7) مواد لحیم کاری باید دارای قابلیت تغییر شکل پردازش برای تسهیل اشکال مختلف باشد.
دوم، طبقه بندی لحیم کاری
1. با توجه به محدوده دمای ذوب لحیم کاری
(1) لحیم کاری که نقطه ذوب آن کمتر از 450 درجه سانتیگراد باشد، لحیم کاری مانند پایه گالیوم، پایه روتنیم، پایه ایندیوم، پایه قلع، پایه سربی، پایه روی یا مانند آن نامیده می شود.
(2) لحیم کاری که نقطه ذوب بالاتر از 450 درجه سانتیگراد دارد، فلز پرکننده لحیم کاری (که معمولاً به عنوان فلز پرکننده لحیم نسوز شناخته می شود) مانند بر پایه آلومینیوم، منیزیم، بر پایه مس، بر پایه نقره، منگنز، طلا نامیده می شود. مبتنی بر نیکل، بر پایه پالادیوم و چینی. .
2. با توجه به عناصر آلیاژی اصلی لحیم کاری
فلز پرکننده لحیم کاری را می توان با توجه به عناصر آلیاژی اصلی آن به پایه قلع، پایه سربی، پایه آلومینیومی و موارد مشابه تقسیم کرد.
3. با توجه به شکل سبوس
مواد لحیم کاری را می توان با توجه به شکل آن به سیم، میله، ورق، فویل، پودر یا مواد لحیم کاری شکل خاص تقسیم کرد (به عنوان مثال، لحیم کاری حلقه یا لحیم خمیری)
