نیکل در سیم جوش چه می کند؟

نیکل دارای خواص مکانیکی، فیزیکی و شیمیایی عالی است. افزودن عناصر مناسب می تواند مقاومت در برابر اکسیداسیون، مقاومت در برابر خوردگی، استحکام دمایی بالا و خواص فیزیکی خاصی را بهبود بخشد.

تمیزی سطح قطعه کار برای جوشکاری موفقیت آمیز آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی- نیکل ضروری است. آلاینده های سطحی عمدتاً از اکسیدهای سطحی و عناصری تشکیل شده اند که باعث شکنندگی می شوند.

عناصری که با Ni یوتکتیک نقطه ذوب پایین{{0}، مانند S، P، Pb، Sn، Zn، Bi، Sb و As را تشکیل می دهند، عناصر مضر هستند. این عناصر مضر تمایل به ترک گرم را در آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی-نیکل{4}} افزایش می‌دهند.

این ناخالصی ها باید قبل از گرم کردن یا جوشکاری به طور کامل حذف شوند.

1. کثیفی و چربی کارگاه را می توان با چربی زدایی با بخار یا با استون و محلول های دیگر پاک کرد.

2. رنگ ها و سایر آلاینده های نامحلول در مواد چربی زدا را می توان با متیلن کلراید، مواد پاک کننده قلیایی یا مواد مصنوعی خاص تمیز کرد. جوهر مارک معمولاً با متانول تمیز می شود.

3. ناخالصی های فشرده شده در سطح قطعه کار را می توان با آسیاب کردن، شات بلاست یا تمیز کردن با محلول اسید کلریدریک (10 درصد حجمی) و سپس شستشو با آب تمیز حذف کرد.

جوشکاری آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی{0}بر پایه نیکل با استفاده از روش‌های حرارتی بالا می‌تواند اثرات نامطلوبی داشته باشد. درجه معینی از بازپخت و رشد دانه در ناحیه تحت تأثیر گرما (HAZ) رخ می دهد.

گرمای ورودی بالا می تواند منجر به تفکیک بیش از حد، بارش کاربید یا سایر پدیده های متالورژیکی مضر شود. این می تواند باعث ترک خوردگی داغ یا کاهش مقاومت در برابر خوردگی شود.

هنگام انتخاب روش ها و فرآیندهای جوشکاری باید اندازه دانه فلز پایه را نیز در نظر گرفت. مواد درشت دانه دارای کاربیدها و ترکیبات بین فلزی بیشتری در مرزهای دانه هستند که ترک خوردگی روانگرایی را تقویت می کند، بنابراین حساسیت به ترک خوردگی داغ را افزایش می دهد.

1) سیالیت ضعیف فلز جوش مایع

فلز جوش سیالیت ضعیفی دارد و به راحتی به دو طرف جوش جریان نمی یابد. بنابراین، برای به دست آوردن شکل گیری جوش خوب، گاهی اوقات از تکنیک بافندگی استفاده می شود. با این حال، این بافت یک نوسان کوچک است، با فاصله نوسان بیش از سه برابر قطر میله یا سیم جوش نیست. زاویه شیار مفصل نیز بزرگتر است.

2) نفوذ جوش کم عمق

این نیز یک ویژگی ذاتی آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی{{0}بر پایه نیکل است. به همین ترتیب، افزایش جریان جوشکاری باعث افزایش عمق نفوذ نمی شود. همانطور که در بالا ذکر شد، جریان بیش از حد برای جوش مضر است و باعث ایجاد ترک و تخلخل می شود.

3) پیش گرم کردن و عملیات حرارتی بعد از جوش{1}

آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی{0}بر پایه نیکل معمولاً قبل از جوشکاری نیازی به پیش گرم کردن ندارند. با این حال، زمانی که دمای فلز پایه کمتر از 15 درجه باشد، برای جلوگیری از تراکم رطوبت، ناحیه 250{7}}300 میلی متری دو طرف اتصال باید تا 15-20 درجه گرم شود. عملیات حرارتی پس از جوش به طور کلی توصیه نمی شود.

1) اریب زنی ترجیحاً با استفاده از روش های مکانیکی انجام شود. اگر از برش پلاسما استفاده می شود، سطح پردازش شده باید تمیز شود.

2) اریب کردن باید با یک زاویه بزرگ و لبه کوچک کوچک انجام شود و باید مطابق با دستورالعمل طراحی و کار باشد.

3) پس از تراشیدن باید بازرسی چشمی انجام شود. سطح اریب باید عاری از ترک، لایه لایه شدن و سایر عیوب باشد.

4) اگر طراحی به آزمایش غیر مخرب سطح اریب نیاز دارد، باید طبق مشخصات طراحی انجام شود. اگر مشخصات طراحی وجود نداشته باشد، برای لوله‌های ریخته‌گری شده، لوله‌ها و اتصالات مورد استفاده برای محیط‌های بسیار خطرناک، و لوله‌ها یا اتصالات با فشار طراحی برابر یا بیشتر از 10 مگاپاسکال، اریب باید تحت آزمایش نفوذ قرار گیرد. هر گونه نقص باید به سرعت برطرف شود.

قبل از مونتاژ، لکه های روغن، زنگ زدگی و غیره باید از روی اریب و در فاصله 20 میلی متری از هر دو طرف تا زمانی که درخشندگی فلزی نمایان شود، پاک شود. سطح مربوطه باید قبل از جوشکاری با یک حلال آلی تمیز شود. پس از تبخیر حلال، یک پوشش ضد پاشیدگی باید در عرض 100 میلی متر در دو طرف مخروط اعمال شود.

1) در حین جوشکاری، از روش جوشکاری با جریان کم، نوسان کوچک و ورودی حرارت کم استفاده کنید.

2) هنگام استفاده از جوشکاری TIG، داخل لوله باید با گاز آرگون، با خلوص آرگون کمتر از 99.99٪ تمیز شود. در حین جوشکاری با عبور ریشه، یک سوراخ کوچک به قطر 2 تا 3 میلی متر در لبه جلوی حوضچه جوش نگه دارید و سیم جوش باید به صورت قطره ای به حوضچه جوش منتقل شود.

3) هنگام انجام جوشکاری قوس دستی برای پر کردن و دربندی، پودر گچ را به فلز پایه در محدوده حداقل 100 میلی متر در دو طرف شیار بمالید تا از پاشش جوشکاری از آسیب رساندن به فلز پایه جلوگیری شود.

4) لایه های میانی و سطوح را با استفاده از آسیاب زاویه ای یا برس سیمی فولاد ضد زنگ کاملا تمیز کنید. سنگ زنی و برش باید از چرخ های سنگ زنی کوراندوم سفید استفاده شود و نباید با فولاد کربنی مخلوط شود.

5) لوله ها و اتصالات باید روی لنت های لاستیکی یا آزبست قرار گیرند و نباید با فولاد کربنی مخلوط شوند.

6) اگر در حین نصب{1}در محل کار با هم تداخل دارند، نواحی بالقوه آلوده خط لوله را با پارچه آزبست بپوشانید.

7) برای لوله های با ضخامت دیواره بزرگ، جوش متقارن باید برای پر کردن استفاده شود تا از تغییر شکل جوش جلوگیری شود.

8) جوشکاری سوکت باید در دو پاس انجام شود.

9) پس از اتمام جوشکاری، سطح جوش را به سرعت تمیز کرده و بازرسی چشمی جوش را انجام دهید. پس از رعایت استانداردهای کیفیت، با استفاده از پوششی که حاوی روی، گوگرد یا عناصر دیگر نباشد، کد جوشکار را روی لوله در فاصله 20 تا 50 میلی‌متر از محل جوش بنویسید.

1) با توجه به عمق نفوذ کمتر و سیالیت ضعیف آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی -نیکل مذاب-، پارامترهای جوشکاری باید در طول فرآیند جوشکاری به شدت کنترل شوند. الکترودهای آلیاژی مقاوم در برابر خوردگی-پایه نیکل{5} معمولاً از جریان مستقیم استفاده می‌کنند و الکترود به پایانه مثبت متصل است.

2) هر نوع و اندازه الکترود دارای محدوده جریان بهینه است. جریان جوش برای یک اتصال خاص باید عواملی مانند ضخامت فلز پایه، موقعیت جوش، نوع اتصال و صلبیت گیره را در نظر بگیرد.

3) آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی-پایه نیکل مذاب- سیالیت ضعیفی دارند. برای جلوگیری از عیوب مانند عدم ذوب و تخلخل، به طور کلی لازم است که الکترود به طور مناسب در حین جوشکاری نوسان شود.

4) هنگام شکستن قوس، ارتفاع قوس را کمی کم کنید و سرعت جوش را افزایش دهید تا اندازه حوضچه جوش کاهش یابد. این می تواند ترک خوردگی دهانه را کاهش دهد. هنگام ضربه زدن مجدد به قوس در محل اتصال جوشکاری، باید از فناوری ضربه‌گیری قوس معکوس برای تسهیل تنظیم صافی جوش در محل اتصال و کمک به سرکوب بروز تخلخل استفاده شود.