یک نیاز اولیه برای جوشکاری فورج این است که هر دو سطح جوش باید قبل از سرد شدن بیش از حد در دمای یکسان گرم شوند و جوش داده شوند. هنگامی که فولاد به دمای مناسب می رسد، به راحتی شروع به جوش می کند، بنابراین یک میله نازک یا میخ که به همان دما گرم شده است، در اولین تماس تمایل به چسبیدن دارد و نیاز به خم شدن یا پیچ خوردن شل دارد. یکی از ساده ترین راه ها برای تشخیص اینکه آهن یا فولاد به اندازه کافی داغ است، چسباندن آهنربا به آن است. هنگامی که آهن یا فولاد از دمای بحرانی A2 عبور می کند، شروع به تبدیل شدن به آلوتروپ به نام آهن گاما می کند. هنگامی که این اتفاق می افتد، فولاد یا آهن غیر مغناطیسی می شود. در فولاد، کربن شروع به مخلوط شدن با آهن گاما در دمای A3 می کند و محلول جامدی به نام آستنیت را تشکیل می دهد. هنگامی که از دمای بحرانی A4 عبور می کند، به آهن دلتا تبدیل می شود که مغناطیسی است. بنابراین، آهنگر می تواند با قرار دادن آهنربا در تماس با فلز، تشخیص دهد که دمای جوش به چه زمانی رسیده است. هنگامی که قرمز یا نارنجی داغ است، آهنربا به فلز نمی چسبد، اما هنگامی که دمای جوش از بین می رود، آهنربا دوباره به آن می چسبد. فولاد ممکن است در دمای جوش ظاهری براق یا مرطوب به خود بگیرد. باید مراقب بود که فلز به حدی گرم نشود که جرقه ناشی از اکسیداسیون سریع (سوختن) ایجاد کند، در غیر این صورت جوش ضعیف و شکننده خواهد بود.
