جوشکاری قوس زیرزمینی ( SAW ) یک فرآیند معمول جوشکاری قوس است.
اولین اختراع فرآیند جوشکاری زیر دریایی (SAW) در سال 1935 اخراج شد و یک قوس الکتریکی را در زیر بستر شار گرانول قرار داد. در ابتدا توسط جونز، کندی و روترموند توسعه و ثبت شده است، این فرآیند نیاز به یک الکترود جامد یا لوله ای (الکترودهای فلزی) مصرفی به طور مداوم دارد. جوش مذاب و منطقه قوس از آلودگی اتمسفری محافظت می شود و در زیر یک پوسته شیمایی ذوب گرانشی متشکل از آهک ، سیلیس ، اکسید منگنز، فلورید کلسیم و سایر ترکیبات غوطه ور می شود.
هنگامی که مذاب می شود، جریان جریان می یابد و مسیر جاری بین الکترود و کار را فراهم می کند. این لایه ضخیم از شار به طور کامل فلز مذاب را پوشش می دهد، بنابراین جلوگیری از پراکندگی و جرقه ها و همچنین سرکوب تابش اشعه ماوراء بنفش شدید و گازهای بخار که بخشی از فرآیند جوشکاری قوس فلزی محافظت شده (SMAW) است.
