میکرواکستروژن یک فرآیند اکستروژن میکروفرمینگ است که در محدوده زیر میلی متری انجام می شود. مانند اکستروژن، فلز از طریق دهانه قالب رانده می شود، اما سطح مقطع محصول حاصل می تواند در یک مربع 1 میلی متری قرار گیرد. چندین فرآیند میکرواکستروژن از زمانی که میکروفرمینگ در سال 1990 پیش بینی شد توسعه یافته است. میکرواکستروژن رو به جلو (قوچ و بیلت در یک جهت حرکت می کنند) و به عقب (رام و بیلت در جهت مخالف حرکت می کنند) برای اولین بار میکرواکستروژن با میله رو به عقب و فنجان دوبل معرفی شد. روش‌های اکستروژن بعداً توسعه می‌یابند. صرف نظر از روش، یکی از بزرگترین چالش‌های ایجاد یک ماشین میکرواکستروژن موفق، ساخت قالب و قوچ است. "اندازه کوچک دای و قوچ، همراه با نیاز به دقت دقیق، نیاز به فرآیندهای تولید مناسب دارد." علاوه بر این، همانطور که فو و چان در یک بررسی فناوری پیشرفته در سال 2013 اشاره کردند، هنوز چندین مشکل باید حل شود. قبل از اینکه میکرواکستروژن و سایر فناوری‌های ریزشکل‌دهی به طور گسترده‌تری اجرا شوند، از جمله بار تغییر شکل و نقص، شکل‌دهی پایداری سیستم، خواص مکانیکی، و سایر اثرات مرتبط با اندازه بر ساختار و مرزهای کریستالیت (دانه).
