جوشکاری پالس مغناطیسی (MPW) یک حالت جامد استجوشکاریفرآیندی که استفاده می کندمغناطیسیدو قطعه کار را به هم جوش می دهد. مکانیسم جوشکاری شبیه ترین مکانیسم جوش استجوشکاری انفجاری.[1]جوشکاری پالس مغناطیسی در اوایل دهه 1970 آغاز شد، زمانی کهصنعت خودروشروع به استفاده از جوشکاری حالت جامد کرد. بزرگترین مزیت استفاده از جوشکاری پالس مغناطیسی این است که شکل گیری شکننده استبین فلزیاز مراحل اجتناب می شود. بنابراین، فلزات غیر مشابه را می توان جوش داد که نمی توان آنها را به هم وصل کردجوشکاری ذوبی. با جوشکاری پالس مغناطیسی می توان بدون نیاز به گازهای محافظ یا مواد مصرفی جوشکاری، جوش هایی با کیفیت بالا در فلزات مشابه و غیر مشابه در میکروثانیه ایجاد کرد.
جوشکاری پالس مغناطیسی بر اساس بسیار کوتاه استپالس الکترومغناطیسی (<100µs), which is obtained by a fast discharge of خازن هااز طریق کلیدهای اندوکتانس کم به یک سیم پیچ. جریان پالسی با بسیار بالادامنهوفرکانس(500 کیلو آمپر و 15 کیلوهرتز) یک میدان مغناطیسی با چگالی بالا ایجاد می کند کهجریان گردابیدر یکی از قطعات کار دافعهنیروهای لورنتسایجاد می شود و فشار مغناطیسی بالایی فراتر از قدرت تسلیم مواد ایجاد می شود که باعث شتاب می شود و یکی از قطعات کار با سرعت برخورد تا 500 متر بر ثانیه به قسمت دیگر ضربه می زند.
در طول جوشکاری پالس مغناطیسی بالاتغییر شکل پلاستیکبه لطف جت و دماهای بالا در نزدیکی منطقه برخورد، همراه با کرنش برشی بالا و اختلال اکسید ایجاد می شود. این منجر به جوش حالت جامد به دلیل اصلاح ریزساختار، سلول‌های دررفتگی، خمیدگی لغزش، دوقلوهای میکرو و تبلور مجدد موضعی می‌شود..
