میله های جوشکاری فولاد کم آلیاژ شامل میله های جوش فولادی کم آلیاژ با استحکام بالا، میله های جوش فولادی مقاوم در برابر حرارت و میله های جوش فولادی با دمای پایین با استحکام کششی 500 مگا پاسکال یا بالاتر است. در راستای الکترود بین المللی فولاد کم آلیاژ، عملکرد آن مطابق با استاندارد ملی GB/T5118-1995 یا GB/T 983-1995 ارزیابی می شود.
دستورالعمل استفاده:
برای انجام یک کار خوب جوشکاری باید درک درستی از مواد قطعه جوش، عملکرد تجهیزات جوشکاری و عملکرد مواد جوش مورد استفاده داشته باشید و برای اطمینان از کیفیت کار، انتخاب و همکاری مناسب داشته باشید. محصولات جوش داده شده
معمولاً با توجه به ترکیب شیمیایی، خواص مکانیکی، مقاومت در برابر ترک و سایر الزامات صفحه فولادی، توجه جامعی به شکل ساختار جوش داده شده، شرایط کار، شرایط تنش و تجهیزات جوش داده می شود. در صورت لزوم، آزمایش‌های جوش‌پذیری برای تعیین میله جوش و انجام اقدامات فرآیندی لازم مورد نیاز است.
A: جوش فولاد کم آلیاژ. به طور کلی، میله جوش مربوطه با توجه به درجه استحکام فولاد انتخاب می شود. در عین حال، باید با توجه به جوش پذیری فولاد، انتقال ترکیب فلز پایه، اندازه، شکل، شیار و نیروی سازه جوش داده شده، توجه جامعی صورت گیرد. در شرایط نامساعدی که درز جوش دارای سرعت خنک‌شدگی بالاتری است که باعث افزایش استحکام می‌شود و اتصال جوش مستعد ترک‌خوردگی است، اغلب می‌توان میله جوشکاری را با اولین سطح استحکام نسبت به فلز پایه انتخاب کرد. در صورت جوشکاری چندلایه صفحات ضخیم و یا عادی سازی عملیات پس از جوشکاری، باید از پدیده کم بودن استحکام جوش جلوگیری کرد.
B: انتخاب الکترود اسیدی یا الکترود قلیایی با همان سطح قدرت. عمدتاً به شکل ساختاری جوش (ساده یا پیچیده)، ضخامت ورق فولادی (سفتی بزرگ یا کوچک)، شرایط کار (بار استاتیک یا بار دینامیکی) و مقاومت در برابر ترک خوردگی فولاد بستگی دارد. به طور کلی، زمانی که به پلاستیک خوب، چقرمگی ضربه بالا، عملکرد خوب در دمای پایین و مقاومت در برابر ترک قوی نیاز دارد، از الکترودهای قلیایی استفاده می شود. اگر منبع تغذیه DC مشکل است، می توانید الکترودهای قلیایی AC و DC را انتخاب کنید.
ج: برای فولاد کربن و فولاد کم آلیاژ یا اتصالات فولادی غیر مشابه بین فولاد کم آلیاژ و فولاد کم آلیاژ، معمولاً مواد جوشکاری مربوط به فولادهای با درجه مقاومت پایین تر انتخاب می شود.
D: جوشکاری فولاد کربن متوسط. به دلیل محتوای کربن بالای فولاد، تمایل به ترک های جوشکاری افزایش می یابد. میله های جوشکاری کم هیدروژن یا میله های جوشکاری با پلاستیسیته خوب و چقرمگی بالای فلز رسوب داده شده را می توان انتخاب کرد و جوش ها باید از قبل گرم شده و به آرامی سرد شوند.
E:جوشکاری فولاد ریخته گری. فولاد ریخته گری عموماً دارای محتوای کربن بالا، ضخامت زیاد و شکل پیچیده است و ایجاد ترک های جوشکاری آسان است. به خصوص زمانی که محتوای عناصر آلیاژی در چدن بیشتر باشد، برجسته تر است. بنابراین در جوشکاری باید توجه ویژه ای شود. به طور کلی می توان از الکترود کم هیدروژن استفاده کرد و اقداماتی مانند پیش گرم کردن و فرآیند جوشکاری مناسب باید انجام شود.
F: برای گریدهای فولادی و سازه های جوشی با شرایط کاربری خاص می توان از الکترودهای مخصوص استفاده کرد.
G: مرجع محدوده جریان: اگر قطعه کار از قبل گرم شده باشد، می توان آن را 5%-15% در مقایسه با جریان معمولی کاهش داد. هنگامی که DC استفاده می شود، حدود 10٪ کمتر از AC است. جریان برای جوشکاری عمودی و جوشکاری سربار 10%-15% کمتر از جوشکاری تخت است.
