ترانزیستور پیوند رشد یافته اولین نوع ترانزیستور اتصال دوقطبی بود که ساخته شد. در 23 ژوئن 1948 توسط ویلیام شاکلی در آزمایشگاه بل اختراع شد (اختراع ثبت شده در 26 ژوئن 1948)، شش ماه پس از اولین ترانزیستور نقطه تماس دوقطبی. اولین نمونه های اولیه ژرمانیوم در سال 1949 ساخته شد. آزمایشگاه های بل در 4 ژوئیه 1951 ترانزیستور پیوند رشد یافته شاکلی را اعلام کردند.
یک ترانزیستور پیوند رشد یافته NPN از یک بلور واحد از مواد نیمه هادی ساخته شده است که دارای دو اتصال PN است که در آن رشد کرده است. در طول فرآیند رشد، یک کریستال بذر به آرامی از حمام نیمه هادی مذاب بیرون کشیده می شود، که سپس به یک کریستال میله ای (بول) تبدیل می شود. نیمه هادی مذاب در ابتدا از نوع N دوپ شده است. در یک لحظه از پیش تعیین شده در فرآیند رشد، یک گلوله کوچک از یک ناخالصی نوع P اضافه می شود، تقریبا بلافاصله پس از آن یک گلوله تا حدودی بزرگتر از یک ناخالصی نوع N اضافه می شود. این ناخالصی ها در نیمه هادی مذاب حل می شوند و نوع نیمه هادی را که متعاقباً رشد می کنند تغییر می دهند. کریستال به دست آمده دارای یک لایه نازک از مواد نوع P است که بین بخش هایی از مواد نوع N قرار گرفته است. ضخامت این لایه از نوع P ممکن است به اندازه یک هزارم اینچ باشد. کریستال برش داده می شود، لایه نازک نوع P در مرکز برش باقی می ماند، سپس به میله ها برش می شود. هر میله با لحیم کردن انتهای نوع N آن به سرنخ های نگهدارنده و رسانا، سپس جوش دادن یک سرب طلای بسیار ظریف به لایه مرکزی نوع P و در نهایت محصور شدن در یک قوطی مهر و موم شده به یک ترانزیستور تبدیل می شود. یک فرآیند مشابه، با استفاده از ناخالصی های مخالف، یک ترانزیستور PNP با پیوند رشد می کند.
Jul 18, 2024
پیام بگذارید
ترانزیستور پیوند رشد یافته
یک جفت
بسته بندی سیمبعدی
نوریارسال درخواست





