درعلم مواد، شکل پذیری توانایی یک ماده جامد برای تغییر شکل در زیر استکششیاسترس؛ این اغلب با توانایی مواد برای کشیده شدن به یک سیم مشخص می شود. چکش خواری، یک ویژگی مشابه، توانایی یک ماده برای تغییر شکل در زیر استفشاریاسترس؛ این اغلب با توانایی مواد برای تشکیل یک ورقه نازک با چکش یا نورد مشخص می شود. هر دوی این خواص مکانیکی جنبه هایی ازپلاستیسیته، میزانی که یک ماده جامد می تواند بدون تغییر شکل پلاستیکی شودشکستگی. همچنین، این خواص مواد به دما و فشار (بررسی شده توسطپرسی ویلیامز بریجمنبه عنوان بخشی از کار برنده جایزه نوبل او در مورد فشارهای بالا).
شکل پذیری و چکش خواری همیشه با هم نیستند - به عنوان مثال، در حالی کهطلاشکل پذیری و چکش خواری بالایی دارد،منجر شودشکل پذیری کم اما چکش خواری بالایی دارد. واژه شکل پذیری گاهی اوقات برای در بر گرفتن هر دو نوع پلاستیسیته استفاده می شود.
شکل پذیری از اهمیت ویژه ای برخوردار استفلزکاریزیرا موادی که در اثر تنش ترک می‌خورند، می‌شکنند یا می‌شکنند، نمی‌توانند با استفاده از فرآیندهای تشکیل فلز مانندچکش زدن, نورد، وطراحی. مواد چکش خوار را می توان با استفاده به صورت سرد تشکیل دادمهر زدنیافشار دادن، در حالی که ممکن است مواد شکننده باشندبازیگرانیاترموفرم شده.
درجات بالایی از شکل پذیری به دلیلپیوندهای فلزیکه عمدتاً در فلزات یافت می شود و منجر به این تصور رایج می شود که فلزات به طور کلی انعطاف پذیر هستند. در پیوندهای فلزیپوسته ظرفیتالکترون هاغیرمحلی شده و بین اتم های زیادی به اشتراک گذاشته می شوند. راالکترون های غیرمحلیاجازه می دهد تا اتم های فلزی بدون قرار گرفتن در معرض نیروهای دافعه قوی که باعث متلاشی شدن مواد دیگر می شود، از کنار یکدیگر بلغزند.
شکل پذیری را می توان با کرنش شکست اندازه گیری کرد
که مهندسی استکرنشکه در آن یک نمونه آزمایش در طول یک محوری شکسته می شودتست کشش. یکی دیگر از معیارهای رایج، کاهش ناحیه در هنگام شکستگی {\displaystyle q} است...شکل پذیری ازفولادبسته به ترکیبات آلیاژی متفاوت است. افزایش سطوحکربنکاهش شکل پذیری بسیاری از پلاستیک ها وجامدات آمورف، مانندپلی دو، همچنین چکش خوار هستند. انعطاف پذیرترین فلز استپلاتینو چکش خوارترین فلز طلا است.
