1. خصوصیات فیزیکی ، خواص مکانیکی و ترکیب شیمیایی مواد جوشکاری را در نظر بگیرید:
(1) برای جوشکاری فولاد سازه ای ، به طور کلی اصل مقاومت برابر را در نظر بگیرید و مواد مصرفی جوشکاری را که مطابق با مشخصات خواص مکانیکی اتصال باشد ، انتخاب کنید.
(2) برای اتصالات جوش داده شده از فولاد غیر مشابه بین فولاد کم کربن و فولاد کم آلیاژ ، مواد مصرفی جوشکاری مربوط به فولادها با درجه های مقاومت کمتر معمولاً انتخاب می شوند.
(3) برای جوشکاری فولاد مقاوم در برابر حرارت و فولاد ضد زنگ ، علاوه بر در نظر گرفتن مقاومت ، ترکیب شیمیایی اصلی فلز جوش باید نزدیک به ترکیب شیمیایی فلز پایه در نظر گرفته شود.
(4) هنگامی که ترکیب شیمیایی فلز پایه حاوی مقادیر زیادی ناخالصی های مضر مانند کربن ، گوگرد و فسفر باشد ، مواد مصرفی جوشکاری با مقاومت در برابر ترک بیشتر باید انتخاب شود. مانند مواد مصرفی جوشکاری با هیدروژن کم.
2. شرایط کار و عملکرد جوشکاری را در نظر بگیرید:
(1) تحت شرایط بار دینامیکی و بار ضربه ، جوشکاری علاوه بر اطمینان از مقاومت کششی و مقاومت تسلیم ، نیاز به مقاومت و مقاومت بالا در برابر ضربه دارد. در این زمان باید از مواد مصرفی جوش کم هیدروژن استفاده شود.
(2) هنگامی که جوشکاری در محیط های خورنده کار می کند ، لازم است نوع ، غلظت ، دمای کار و نوع خوردگی (خوردگی عمومی ، خوردگی بین دانه ها ، خوردگی تنش و غیره) از محیط را تشخیص دهیم ، تا گزینه مناسب انتخاب شود مواد مصرفی جوشکاری از جنس استنلس استیل.
(3) هنگامی که جوشکاری تحت شرایط سایش کار می کند ، لازم است که تشخیص دهید که آیا این سایش عمومی است یا سایش از ضربه ، سایش بین فلزی یا سایشی است ، سایش در دمای طبیعی یا در دمای بالا است. همچنین برای انتخاب مواد مصرفی مناسب برای جوشکاری باید به کار در محیط خورنده نیز توجه داشت.
(4) برای جوشکاری هایی که در دمای پایین یا زیاد کار می کنند ، مواد مصرفی جوشکاری که می توانند خصوصیات مکانیکی را در دمای پایین یا زیاد تضمین کنند ، باید انتخاب شوند.
3. پیچیدگی و مشخصات ساختاری جوشکاری ، نوع اتصال جوشکاری و غیره را در نظر بگیرید:
(1) جوشهای با اشکال پیچیده یا ضخامتهای زیاد به دلیل تنش داخلی زیادی که در اثر خنک شدن و جمع شدن از فلز جوش ایجاد می شود ، مستعد ترک هستند. بنابراین ، باید از مواد جوشکاری با مقاومت ترک خوب استفاده شود ، مانند الکترودهای نوع هیدروژن کم و مقاومت بالا.
(2) برای برخی از اتصالات با شیارهای کوچک یا اتصالات با کنترل دقیق نفوذ ریشه ، مواد مصرفی جوشکاری با عمق نفوذ یا ظرفیت نفوذ بیشتر باید انتخاب شود.
(3) هنگامی که تمیز کردن برخی از قطعات جوشکاری به دلیل شرایط دشوار است ، برای جلوگیری از نقص مانند منافذ ، مواد مصرفی جوشکاری را که به زنگ زدگی ، مقیاس اکسید و روغن حساس نیستند ، مانند میله های جوشکاری اسیدی ، در نظر بگیرید.
4. موقعیت مکانی جوش را در نظر بگیرید:
برخی از مواد مصرفی جوشکاری فقط برای جوشکاری در یک موقعیت خاص مناسب هستند و اثر جوشکاری در موقعیت های دیگر ضعیف است. برخی از مواد مصرفی جوشکاری را می توان در موقعیت های مختلف جوش داد. هنگام انتخاب ، مشخصات موقعیت جوشکاری را در نظر بگیرید:
5. شرایط کار و محیط کار جوشکاری را در نظر بگیرید:
(1) در مواردی که دستگاه جوش DC وجود ندارد ، از مواد مصرفی جوشکاری AC و DC استفاده کنید.
(2) برخی از مواد فولادی (مانند فولاد مقاوم در برابر حرارت مروارید) نیاز به عملیات حرارتی کاهش فشار پس از جوش دارند ، اما هنگامی که آنها به دلیل شرایط تجهیزات یا محدودیت های ساختار خود نمی توانند انجام شوند ، مواد مصرفی جوشکاری با ترکیب شیمیایی متفاوت است از فلز پایه باید انتخاب شود (مانند مواد جوشکاری فولاد ضد زنگ آستنیتی) می توان از عملیات حرارتی پس از جوش معاف شد.
(3) مواد مصرفی جوشکاری باید با توجه به شرایط محل ساخت و ساز ، مانند عملیات میدانی و محیط کار جوشکاری ، منطقی انتخاب شوند.
(4) درصورتی که هر دو الکترود اسیدی و الکترود قلیایی بتوانند الزامات را برآورده کنند ، با توجه به نیازهای زیاد برای فن آوری عملیات و آماده سازی ساخت الکترود قلیایی ، باید از الکترود اسید تا حد ممکن استفاده شود.
6. اقتصاد جوشکاری را در نظر بگیرید:
(1) در فرض اطمینان از عملکرد ، سعی کنید مقرون به صرفه ترین مواد مصرفی جوش را انتخاب کنید.
(2) برای جوشهای اولیه و ثانویه با نیازهای عملکرد متفاوت ، می توان از مواد مصرفی مختلف جوشکاری به جای پیگیری یک طرفه عملکرد کلی مواد مصرفی جوش استفاده کرد.
7. بازده جوشکاری را در نظر بگیرید:
برای سازه های دارای بار کاری جوشکاری سنگین ، باید تا حد امکان از مواد مصرفی جوشکاری با بازده بالا ، مانند سیم جوشکاری ، الکترود پودر آهن و الکترود فولاد ضد زنگ با بازده بالا استفاده شود.





